Jack’s Blog

Testing…

Sinds de Pinksterraces had Jack niet meer in zijn Formule Ford gezeten. De dinsdag voorafgaande aan de Masters werd gebruikt voor een hernieuwde kennismaking. Aan het eind van de dag waren alle partijen tevreden. “Het was weer even wennen en meteen weer supergaaf! Ik moest m.n. even op zoek naar de uiterste grens van de beschikbare grip: hoe hard kan ik remmen en op de absolute limiet door een bocht. Maar aan het eind van de dag was ik weer waar ik wezen moest.”

Vrijdag 12 augustus: de kwalificatie wordt verreden op een natte baan. Ook dat is een hernieuwde kennismaking. Jack was voortdurend in de top 5 te vinden wat Gert Valkenburg na afloop zal ontlokken: “Dit is gewoon goed!” Na een code rood situatie worden in de resterende drie ronden de snelste tijden neergezet. De GEVA nummer 7 rijder vindt zich uiteindelijk terug op P7. “Geen slecht resultaat in zo’n groot en sterk veld. Toch had er waarschijnlijk een top 3 ingezeten. In mijn laatste ronde kwam ik een paar langzame mannen tegen waarvan ik erg veel hinder ondervond. Toen ik eindelijk vrij baan had kon ik echt knallen en liep ik zienderogen in op Slaghekke die uiteindelijk als vijfde zou kwalificeren. Ik kon die snelle ronde niet meer afmaken omdat de sessie afgevlagd werd bij de eerstvolgende doorkomst.”

7 to 4 during start race 1 ©autosport.nl

De baan is drijfnat voor de races van zaterdag. Jack heeft een superstart en komt als vierde van de 23 coureurs de Tarzanbocht uit. Hij is vervolgens voortdurend in een hevige strijd gewikkeld om de posities 3 t/m 7. Jack zit vast achter de Australiër McBride die zich met hand en tand verdedigt. In de voorlaatste ronde bezwijkt de Aussie onder de druk van Jack en glijdt in de Audi-S bocht de grindbak in.“ ”Mooi,” dacht ik nog, “die is weg.” Maar ik zag hem na de linkerbocht weer opdoemen. Hij kwam volgas uit de grindbak weer de baan opknallen. Even dacht ik dat hij nog achter mij langs zou gaan, maar hij knalde snoeihard op mijn linkerachterwiel. Geen charmante actie die je van zo’n ervaren rijder niet verwacht. Toen ik uit de banden weer de baan opstuiterde, stond mijn stuur ondersteboven. Ik ben maar direct de pitstraat ingereden.” Een gescheurd stuurhuis en een gescheurde ‘upright’ rechtsvoor (verbinding tussen ophanging en wiel. Red.) waren getuigen van de zeer harde dreun in de banden. Jack lag op P5 overall en als tweede in de strijd om het NK. “De auto was werkelijk perfect: ik kon er bijna alles mee doen. Het is dat McBride kan verdedigen als Nigel de Jong en waar je dus nauwelijks aan voorbij komt, anders weet ik zeker dat ik naar een overall podium was gereden.”

Chasing Joey van Splunteren © autosport.nl

Race 2 vindt ’s middags weer plaats op een kletsnat Zandvoort. Van Splunteren komt vanaf P2 niet weg en wanneer McBride vanaf P4 eromheen gaat, ziet Jack, als zesde gestart, plots de stilstaande Formule Ford uit de spray voor zich opdoemen. Met een ruk aan zijn stuur en glibberend en glijdend kan hij hem net ontwijken. Die actie kost hem wel een aantal plaatsen. De rest van de race is een continu aanvallen en verdedigen. Hoewel erg snel in de middensector, kampt hij met een gebrek aan tractie uit de langzamere bochten. Hij finisht als achtste overall en als tweede in het NK. “De spray was zo mogelijk nog erger dan tijdens de Masters van vorig jaar. Je zag soms he-le-maal niets, ook geen achterlichten. Een beetje op de gok remmen en insturen. Gelukkig niet op Joey geknald en nog een redelijk resultaat gescoord. Lekker geraced!”

Fighting during race 2

Jacks laatste wedstrijd wordt op zondagochtend verreden. Hoewel iedereen op regenbanden start, zijn de eerste droge lijnen al zichtbaar. En als bij de start ook de zon nog eens doorbreekt, worden de Dunlops in een recordtempo opgestookt. Jack is opnieuw goed weg en komt als vijfde uit de eerste ronde. Naarmate de race vordert, komen de drie Nederlandse rijders van Provily Racing op indrukwekkende wijze op gang. Later zal blijken dat ze met een extra lage bandenspanning op weg zijn gegaan waardoor hun banden minder snel verbranden. Uiteindelijk scoren ze een indrukwekkende 1-2-3. “De Provily jongens waren niet te stuiten en ik moest ze wel laten gaan. De rest kon ik wel partij geven. Slaghekke kon ik relatief makkelijk achter me houden en ik heb een enkele keer kunnen dreigen bij Parry en McBride. Achtste overall en beste Nederlander na de Provily mannen is opnieuw niet verkeerd. Dit was mijn allerlaatste race en gelukkig heb ik lekker kunnen knokken en volop genoten.”

2de Race 2 NK

Het zit erop. In augustus 2001 finishte Jack in zijn allereerste kartrace ook als achtste (en laatste). 10 jaar, drie nationale (kart)titels en vele overwinningen en podiumplaatsen later blikt hij kort terug: “Het was fantastisch: veel geleerd en giga genoten, ook wel eens gebaald en veel vrienden gemaakt. De anderhalf jaar in de Formule Ford waren geweldig. 2010 was het leukste van de afgelopen 10 jaar. Erg jammer dat we daar dit jaar geen passend vervolg aan kunnen geven. De komende anderhalf tot twee jaar zal er weinig van komen, maar ik hoop daarna toch zeker weer te kunnen gaan racen. Ik wil iedereen die mij gesteund heeft enorm bedanken en dan met name mijn ouders, mijn racepartners, Gert Valkenburg en GEVA Racing, Ton Vink en Team TKP en alle coureurs waarmee en waartegen ik sportief en met wederzijds respect heb mogen racen.”

Focus prior final race

Full throttle over start-finish straight!

Tijdens de Racen Tegen Kanker dag is er voor de jonge kankerpatiëntjes en hun familie vanalles te beleven op het circuit. Er kan gekart worden, de Landmacht neemt ze in pantservoertuigen en all-terrain-vehicles mee de modder in, er zijn 44 helikoptervluchten te winnen en men kan meerijden achter op motoren en in allerlei auto’s variërend van Donkervoorts en 911s, via Ferrari’s en Maserati’s tot een ROC-Buggy en SLS-en. Ook de politie- en marechausseeauto’s die met zwaailicht en sirene over start-finish razen zijn bijzonder populair! En dan is er nog die ene Viper met Jack achter het stuur.

“Gewoon zeggen wanneer het te hard gaat, hoor!”

Ook deze jongedame kon het niet snel genoeg gaan…

Kussentje eronder en 10 minuten later komt er een enorme grijns onder de helm vandaan :)

Jack: “Dit was zo mooi om te doen, ik ben echt blij dat ik een bijdrage heb kunnen leveren. Ik hoop volgend jaar weer van de partij te kunnen zijn en een hoop blije gezichtjes te kunnen zien.”

Onze bewondering en respect voor alle mensen die dit mogelijk hebben gemaakt, waaronder de ongeveer 100 vrijwilligers. Onze dank gaat uit naar Jack Boers die zijn Viper met enthousiasme beschikbaar stelde.

Concentratie…

Dinsdag 9 augustus werd er een succesvolle dag getest op Zandvoort. In drie sessies van 70(!) minuten kon Jack weer wennen aan zijn bolide. Hoewel hij direct relatief rap was, kwam hij toch nog tekort op de allersnelsten. “Het was echt weer even zoeken naar de uiterste limiet. Dat wil zeggen: remmen, sturen en accelereren met gebruik van de volle 100% van de beschikbare grip. Halverwege de tweede sessie was ik waar ik wezen wilde. Voor de derde sessie hebben we toen opnieuw nieuwe banden gemonteerd.”

Uiteindelijk kwam hij minder dan een halve seconde tekort op de allersnelste tijd van de dag. Jack was daarmee zeker tevreden: “Zolang niet gereden en dan zo snel alweer met de top meekunnen: not bad. Die kwalificatie a.s. vrijdag gaat wel goed komen en dan ga ik er zaterdag en zondag eens goed voor zitten.”

Hugenholtz entry

Woensdag en donderdag zit Jack weer in de schoolbanken. Op donderdag is hij om 10 uur klaar waarna hij spoorslags naar het circuit van Assen gaat. Daar wordt die dag de Racing Against Cancer race day gehouden. Jack gaat met een Dodge Viper het circuit op waar hij vorig jaar zijn eerste Formule Ford wedstrijd won. “Dit is echt heel mooi om te mogen doen. Ik krijg de Viper van Jack Boers mee om de kinderen te kunnen laten ruiken aan het racen. Doet er niet toe hoe hard het gaat regenen: we gaan er een onvergetelijke dag voor de kids van maken!”

De Dodge Viper waar Jack mee op Assen zal rijden

Ruim 18.500 toeschouwers togen op een druilerige tweede Pinksterdag naar Zandvoort.  De Formule Fords traden tegen half twaalf aan voor hun derde en laatste race van dit weekend. Na de ochtendregen had de baan nu een brede droge racelijn wat de bandenkeuze niet moeilijk maakte. Met het invallen van Jan Paul van Dongen voor Pieter Jan Cracco, mocht Jack starten vanaf P10. De elf coureurs trakteerden het publiek opnieuw op een spectaculaire show.

Reflections…

Jack komt voor de derde maal dit weekend uitstekend uit de startblokken. Hij gaat met vier plaatsen winst de Tarzanbocht in. Binnen enkele bochten grijpt hij ook P5 en zit direct achter het leidende kwartet. Een volkomen verkeerd ingeschatte situatie door een relatief onervaren rijder betekent dat Jack de aansluiting met de kop definitief zal verliezen. Jack: “Hij remde véél te laat en dat op koude banden op een deels opdrogende baan. De klap was zó hard dat het bijna pijn deed. Ik dacht eerst dat mijn hele bak eronder vandaan gereden was. Met veel kunst en vliegwerk kon ik de auto op de baan houden en redelijk snel weer verder rijden. Er was geen opzet in het spel, maar dat is dan ook het enige positieve aan deze actie.”

Teruggevallen naar P8 rijdt Jack snel weer naar de zesde stek. Op vijf ligt nu teamgenoot Jelle Beelen die zich enorm breed maakt. Hoewel de rode nummer 7 veel sneller is, komt hij er pas na enkele ronden hard knokken voorbij. “Jelle is natuurlijk een teammaatje, dus dan wil je absoluut niet dat je elkaar raakt. Dat heeft zeker meegespeeld. Verder maakte hij zich met de nodige risico’s wel erg breed, maar daar is al over gesproken. Toen ik eindelijk van hem verlost was, kon ik doordenderen en reed met anderhalf tot twee seconden per ronde bij hem weg.”

Eindelijk voorbij aan Beelen (27)

De resterende tijd rijdt Jack eenzaam in het gat tussen het leidende kwartet en de mannen achter hem. Hij is wel bloedsnel: ondanks een door de crash verbogen wishbone (rechtsachter) en zonder slipstreamen rijdt hij de tweede snelste tijd op slechts 0,009 sec van Florie. Jack is een verbluffende 0,8 seconde sneller dan de beste tijd van winnaar Vestergaard. Hij finisht uiteindelijk op 9 seconden van de Deen.

“Erg jammer en heel teleurstellend. De auto was opnieuw fantastisch geprepareerd en ik heb laten zien dat ik zelfs met een kromme ophanging tot de allersnelsten behoor. Ik weet wat “als” is, maar toch… Nog maar wat cliché’s dan: “That’s racing” en “S**t happens”. Met Romain (Destercq, red) is alles uitgepraat: no hard feelings en hij heeft er vast ook weer wat van geleerd.

Gedwongen door de intensiviteit van Jacks opleiding aan de KLM Flight Academy, is ervoor gekozen om een aantal races voor het NK te laten schieten. Zo zal hij in ieder geval de komende weken niet aantreden op Brands Hatch en Zolder. Dat betekent direct dat hij alle ambities voor de nationale titel overboord moet zetten. “Keuzes moeten gemaakt worden en die maak ik ook. Dit weekend ging het nog wel om zonder kwalificatie aan te treden. B.v. in Brands Hatch is dat zinloos, omdat we dan over een startveld van 30 bolides praten.” Ook teameigenaar Gert Valkenburg heeft mixed feelings: “Natuurlijk heb ik alle begrip voor de keuze van Jack om zijn opleiding te laten prevaleren. Heel verstandig, volwassen en de enige juiste keuze. Dat neemt niet weg dat ik het natuurlijk zeer jammer vind dat we onze absolute titelfavoriet verliezen.”

De planning is, op het moment van dit schrijven, dat Jack in Spa-Francorchamps weer zal racen, hopelijk gevolgd door de Masters of Formula 3 op Zandvoort.

Foto “Jack/Jelle” met dank aan Autosport.nl/Chris Schotanus, Klaas Norg, Erik van der Schaaff